இந்திய அனல்மின் நிலைய வெடிப்பில் நான்கு தொழிலாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர்

By Arun Kumar
8 June 2020

மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கே காணலாம்

மே 7 ம் தேதி தென்னிந்தியாவில் உள்ள நெய்வேலி லிக்னைட் கார்ப்பரேஷனுக்கு (NLC)- சொந்தமான அனல் மின் நிலையத்தில் ஏற்பட்ட பிரமாண்டமான வெடிப்பு நான்கு தொழிலாளர்களின் உயிரைப் பறித்தது. இரண்டு நிரந்தர தொழிலாளர்கள் — ஷார்புதீன், பாவாடை— மற்றும் இரண்டு ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் —சண்முகம் 26, பாலமுருகன் 36, ஆகியோர் மருத்துவமனையில் கடுமையான தீக்காயங்களுக்கு ஆளாகி இறந்தனர்.

குண்டுவெடிப்பில் அன்புராஜ், ஜெயசங்கர், மணிகண்டன், ரஞ்சித குமார் ஆகிய நான்கு ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள் காயமடைந்தனர். ஆரம்பத்தில் அவர்கள் நெய்வெலியில் உள்ள என்.எல்.சி நடத்தும் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டனர், பின்னர் அவர்கள் காயங்களின் தீவிரத்தன்மை காரணமாக திருச்சி நகரத்தில் உள்ள காவேரி தனியார் மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்பட்டனர்.

மோசமான COVID-19 தொற்றுநோய் இருந்தபோதிலும், பொருளாதாரத்தை மீண்டும் திறக்க மோடி அரசாங்கத்தின் அறிவுறுத்தல்களின்படி, பணிகளை மீண்டும் தொடங்க நிர்வாகம் மேற்கொண்ட அவசர நடவடிக்கைகளின் விளைவாக இந்த துயர மரணங்கள் ஏற்பட்டன.

என்.எல்.சி நிர்வாகம் ஏப்ரல் 8 ஆம் தேதி ஆலையில் கட்டாய பராமரிப்பு நடைமுறைகளை மேற்கொள்ளாமல் மற்றும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை உறுதி செய்யாமல் மீண்டும் செயல்படத் தொடங்கியது. காலாவதியான கொதிகலன்களை புதுப்பிக்கத் தவறியது வெடிப்புக்கு வழிவகுத்தது.

இது தமிழ்நாட்டிலும், இந்தியா முழுவதிலும் கொரோனா வைரஸ் வேகமாகப் பரவி வரும் நிலையில் தொழிலாளர்களின் அடிப்படை பாதுகாப்பைப் புறக்கணிக்கும் மிக அலட்சியமான ஒரு செயலாகும், இது அவர்களின் வாழ்க்கையையும் கூட பெரும் ஆபத்தில் ஆழ்த்தியது.

மகாராஷ்டிராவுக்கு அடுத்தபடியாக, தொற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட இரண்டாவது மாநிலமாக தமிழகம் மாறிவிட்டது. ஞாயிற்றுக்கிழமை நிலவரப்படி, தமிழகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட தொற்று பாதிப்புகள் 22,333 ஆக உயர்ந்தன, அதே நேரத்தில் முழு நாட்டின் எண்ணிக்கை 190,162 ஐ எட்டியது.

இந்திய ஸ்ராலினிச கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) அல்லது சிபிஎம் உடன் இணைந்த இந்திய தொழிற்சங்கங்களின் மையம் (சிஐடியு) உட்பட கிட்டத்தட்ட அனைத்து முக்கிய அரசியல் கட்சிகளுடன் இணைக்கப்பட்ட தொழிற்சங்கங்கள் என்.எல்.சி. இல் ஏற்பட்ட இந்த துயரத்திற்கு உடந்தையாக இருந்துள்ளனர், ஏனெனில் அவர்கள் ஆலையில் கட்டாய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை உத்தரவாதம் செய்யும்படி கோர மறுத்துவிட்டனர்.

என்.எல்.சி ஒரு மிகவும் இலாபகரமான, மத்திய அரசுக்கு சொந்தமான நிறுவனமாகும், இது தமிழ்நாட்டின் தலைநகரான சென்னையிலிருந்து 200 கிலோமீட்டர் தென்மேற்கே நெய்வேலியில் அமைந்துள்ளது. இந்த நிறுவனம் பழுப்பு நிலக்கரியை வெட்டி எடுக்கிறது மற்றும் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கிறது. நெய்வேலியில் ஆண்டுக்கு சுமார் 30 மில்லியன் டன் கொள்ளளவு கொண்ட நான்கு திறந்த வெட்டு சுரங்கங்களும், ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் பார்சிங்சரில் ஒரு திறந்த வெட்டு சுரங்கமும் உள்ளன. இது நெய்வேலியில் நான்கு அனல்மின் நிலையங்களையும், பார்சிங்கரில் ஒரு நிலையத்தையும் இயக்குகிறது.

தொழிலாளர்களின் மரணங்கள் அவர்களது குடும்பங்கள் மற்றும் சக ஊழியர்களின் எதிர்ப்பைத் தூண்டின. அவர்கள் 10 மில்லியன் ரூபாய் நிதி இழப்பீடு மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் உறுப்பினருக்கும் நிரந்தர வேலை கோரினர். என்.எல்.சி கோரிக்கையை நிராகரித்து 1.5 மில்லியன் ரூபாய் மட்டுமே வழங்க முன்வந்தது.

கோபமடைந்த தொழிலாளர்கள் மற்றும் குடும்ப உறுப்பினர்கள் அந்த சலுகையை ஏற்க மறுத்ததைத் தொடர்ந்து, இறந்த தொழிலாளிக்கு இழப்பீட்டை 2.5 மில்லியன் ரூபாயாக உயர்த்த நிர்வாகம் ஒப்புக்கொண்டது, அத்துடன் ஒவ்வொரு பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்தின் உறுப்பினருக்கும் நிரந்தர வேலை வழங்க உடன்பட்டது. தொழிற்சங்கங்கள் நிர்வாகத்துடன் பல மணிநேர பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்தின, இறுதியில் தொழிலாளர்கள் வைத்த கோரிக்கையின் கால் பகுதியான அற்ப இழப்பீட்டை ஏற்றுக்கொண்டன.

அடிப்படை பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை புறக்கணிக்கும் ஒரு பதிவை என்.எல்.சி. கொண்டுள்ளது. Downtoearth.org ஆல் வெளியிடப்பட்ட ஒரு அறிக்கை, கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் இரண்டு பெரிய விபத்துக்கள் மற்றும் ஒரு சிறிய விபத்து ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்டுள்ளது, இது நிறுவனத்தின் அனல்மின் நிலையங்களில் இயங்கும் பழைய அலகுகளில் பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு அமைப்புகளில் உள்ள கடுமையான விஷயங்களை அம்பலப்படுத்தியது.

ஒரு அனல்மின் நிலையத்தின் திறமையான மற்றும் பாதுகாப்பான இயக்க வாழ்க்கை சுமார் 25 ஆண்டுகளாகக் கருதப்படுகிறது, ஆனால் என்.எல்.சியில் புதிய அலகுகளை மாற்றுவதில் நீடித்த தாமதம் ஏற்பட்டுள்ளது. அதன் ஆலைகள் 2011 மற்றும் 2015 க்கு இடையில் ஓய்வு பெற திட்டமிடப்பட்ட அலகுகளுடன் இயங்குகின்றன. அதன் ஏராளமான அலகுகள் 25-57 ஆண்டுகள் பழமையானவை.

பல ஆண்டுகளாக, டெல்லியை தளமாகக் கொண்ட அறிவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கான இலாப நோக்கற்ற மையம் என்.எல்.சி.இல் உள்ள பழைய அலகுகளுக்கு ஓய்வு வழங்குவதை விரைவுபடுத்த அழுத்தம் கொடுத்து வந்தது. ஆனால் நிர்வாகம் அவ்வாறு செய்யத் தவறியதால், அது தொழிலாளர்களின் உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவித்தது.

பொதுத்துறை நிறுவனம் தொடர்ந்து பெரும் இலாபம் ஈட்டி வந்தாலும், பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்காக புதிய அலகுகளை நிறுவ மறுத்துவிட்டது. முதலாளித்துவ அமைப்பின் கீழ் இலாபங்களுக்காக தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை எவ்வாறு அர்ப்பணம் செய்யப்படுகிறது என்பதற்கு இது ஒரு தெளிவான எடுத்துக்காட்டு.

பிசினஸ் ஸ்டாண்டர்ட்டின் கூற்றுப்படி: “ஒருங்கிணைந்த அடிப்படையில், நிறுவனம் நிகர இலாபத்தில் 15.03 சதவீதம் உயர்ந்து ரூ. 398.75 கோடி [3,987.5 மில்லியன் ரூபாய்]… Q3 [3 வது காலாண்டு] டிசம்பர் 2019 இல் Q3 டிசம்பர் 2018 ஐ விட அதிகரித்துள்ளது.”

ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள் நெய்வேலி பணியாளர்களில் குறைந்தது பாதி பேர் உள்ளனர். அவர்கள் தன்னிச்சையான மற்றும் மிருகத்தனமான வேலை நிலைமைகளுக்கு உட்பட்டவை, மேலும் பலருக்கு வழக்கமான தொழிலாளர்களின் ஊதியத்தில் 10 சதவிகிதம் குறைவாகவே வழங்கப்படுகிறது.

பல தசாப்தங்களாக நிறுவனத்தில் பணியாற்றியிருந்தாலும், நிரந்தர தொழிலாளர்களாக பணியமர்த்தப்பட வேண்டும் என்ற அவர்களின் கோரிக்கைகளை என்.எல்.சி நிர்வாகம் நீண்டகாலமாக புறக்கணித்து வருகிறது. ஒரு காலத்தில் அரிதாகக் கருதப்படும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள், தனியார் மற்றும் பொதுத் துறைகளில், ஆதாயமளிக்கின்ற இலாபங்களைப் பெறுவதற்கு இந்தியாவில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுவது எப்படி என்பதற்கு இது மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு.

ஒப்பந்த தொழிலாளர்களுக்கு மருத்துவ காப்பீடு, ஓய்வூதியம் அல்லது வருங்கால வைப்பு நிதி போன்ற அற்ப நன்மைகளை கூட மறுக்கப்பட்டுள்ளன, இவற்றை பல தலைமுறை போராட்டங்களின் மூலம் நிரந்தர தொழிலாளர்கள் வென்றெடுத்தனர். ஒப்பந்த ஊழியர்கள் மீதான சுரண்டல், ஆளும் உயரடுக்கு அனைத்து தொழிலாளர்களின் ஊதியங்களையும் நிலைமைகளையும் குறைக்க பயன்படுத்தும் முக்கிய ஆயுதங்களில் ஒன்றாகும்.

என்.எல்.சி தொழிற்சங்கங்கள், ஒப்பந்த மற்றும் நிரந்தரத் தொழிலாளர்களுக்கு இடையில் தங்கள் சொந்த அமைப்புகளுக்குள்ளேயே கடுமையான பிரிவினையை பேணுகின்றன, இதன் மூலம் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் தாழ்ந்த நிலையை வலுப்படுத்துகின்றன. நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் நிலைமைகளுக்கு எதிர்ப்பு அதிகரித்து வரும் நிலையில் தொழில்துறை நடவடிக்கைக்கு அழைப்பு விடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தாலும் கூட, ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களுடனான எந்தவொரு ஒருங்கிணைந்த போராட்டத்தையும் தொழிற்சங்கங்கள் எதிர்க்கின்றன.